Türk Medeni Kanunu m.747'de öngörülen "zorunlu geçit hakkı" istemlerinin uygulamada en uzun süre yargılama süreci gerektiren davalar olduğu gözlenmektedir. Tek bir yasal maddeye dayalı bu tür isteklere ilişkin yargı kararları incelendiğinde, aynı nitelikli bu tür davaların hep aynı nitelikte bozma nedenlerine tabi tutulduğu anlaşılmaktadır. Özel Dairenin (14.HD) yargı denetimini yaptığı tüm dava dosyalarındaki kararlara ilişkin bozma nedenlerinin, Dairece kabul edilen ve açıklanan ilkelere aykırı olduğu vurgulanmıştır.
Geçit hakkı kurulması için geçit ihtiyacı duyulan taşınmazın genel yola hiç veya yeteri kadar bağlantısının bulunmaması gerekmektedir. Geçit yolu saptanırken komşuluk hukuku ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri gözetilmelidir.
Bu tür davalarda uygun güzergah seçimindeki tutarsızlık bozma kararlarının özünü oluşturmaktadır. Bilirkişilerce düzenlenen rapor ve ekindeki krokilerde saptanan güzergahlar içinde uygun alternatifin seçiminde zaaf gösterilmesinin en yoğun bozma nedeni olduğu görülmektedir.