TÜKENDİ
Mutsuzluk birakmaz yakamizi, küçük mutluluklarla avundugumuz sürece. Farkina varmadan esiri olmusuzdur toplumsal normlarin. Farkina varildiginda ise özlem olur düslerimiz, çaresizligin siyah-beyaz izdüsümünü izleriz içe dönük aynalarimizda. Öyle ki düsler bile sakincalidir çogu zaman.
Oysa siradanligina boyun egdigimiz yasam biçimine güçlü bir karsi durustur ask.
“Ask böyle bir sey degil gibi geliyor bana. Ask her seyi göze almaktir Dolunay. Alisilagelmis dogrularin sarsildigi, insanin kendini, dogrularini, çocuklarini, esini, her seyini unutabildigi, hiçbir seyin bir anlam ifade etmedigi bambaska bir durum. Sadece onun ve senin oldugun sira disi bir dünya. Ask öyle bir sey ki; dogru-yanlis, mutluluk - hüzün gibi zitliklarin muhtesem söleni, kalbin söleni, coskunun, yasama dair tüm duygularin söleni…”
Oysa siradanligina boyun egdigimiz yasam biçimine güçlü bir karsi durustur ask.
“Ask böyle bir sey degil gibi geliyor bana. Ask her seyi göze almaktir Dolunay. Alisilagelmis dogrularin sarsildigi, insanin kendini, dogrularini, çocuklarini, esini, her seyini unutabildigi, hiçbir seyin bir anlam ifade etmedigi bambaska bir durum. Sadece onun ve senin oldugun sira disi bir dünya. Ask öyle bir sey ki; dogru-yanlis, mutluluk - hüzün gibi zitliklarin muhtesem söleni, kalbin söleni, coskunun, yasama dair tüm duygularin söleni…”