Yüzyılın Melodisi Neremineremi

Yarisma günü geldiginde buradan kiraladigimiz özel bir jet uçagina atlayip gittik. Ülkenin havalimanina indik. Aman Allahim! Dünyanin bütün medyasi orada mi birader? Bir anda üzerimize çullandilar. Ben yapili biri olmama ragmen basimda sapka ve yüzümde genis çerçeveli, koyu camli günes gözlükleri oldugundan ve de medyaya fazlaca çikip da yüzümü eskitmedigimden dünya medyasi mensuplarinin arasindan dikkatleri üzerime çekmeden siyrilmayi basarabildim. Ama sevgili Afrodit’imiz öyle mi? Bir kere hiç de öyle ufak tefek çiti piti degil. Masallah görkemli mi görkemli… Bir yandan taninmisligi, bir diger yandan o muhtesem seker pembesi kiyafeti, tanimayanlarin bile basini döndürüp döndürüp bakacagi muhtesem güzelligi, sempatisi, kahkahalari yüzünden burnuna dayanan kameralar bir yandan; nefes alisini kaydetmeye razi mikrofonlar bir yandan… Bu da yetmezmis gibi bir de yolculuk için gelmis olanlardan imza almak için itismeye baslayanlar da kalabaligi iyice artirdi. Bir de bunun üzerine bizim Afrodit’imizin o sehre geldigini duyan… Ülkesi devlet baskani ile… Ülkesi basbakani da birlikte fotograf çektirebilmek amaci ile VIP kapisindan çikip pat diye gelmezler mi ortalik bir anda miting alanina döndü.
Bir curcuna ki felaket! Kelimelerle anlatilmaz…
Tam bes otobüs dolusu özel kuvvetler mensuplari geldi de çevre düzenini ve intizamini sagladilar.