Yüreğimdi Toprağa Düşürdüğüm

Yagmurlu bir eylül sabahiydi. Sonbahar, iyiden iyiye kendini hissettirmeye baslamisti. Balkonda durus, tabiatin yaza veda partisinin romantik esrarina birakmistim kendimi. Yapraklar büyük bir telasla agaçlarin dallarindan asilmis, düsmemek için direniyor, rüzgar sinsi sinsi dallara asilmis yapraklara hükmetmeye çalisiyordu. Bulutlar için için homurdaniyor, yagmur aheste aheste dans ediyordu, rüzgârin o essiz musikisi esliginde.
(Kitabin Içinden)