Yüreğimde Demledim Trabzon Öyküleri

Büyüklerimizin "küçük ay" dedikleri Subat, acilarimizi tazeleyerek, yeni ayriliklar yasatarak bizleri mahzun, garip ve daginik duygular içinde birakip gitti. Bizim yasimizda olup, hayatin olagan akisiyla ömürlerini tamamlama sansi bulabilecekler için zaman çok çabuk ilerliyor. Önümüzde olan, geride biraktigimizin yarisi bile degil artik. Kadir DURSUN'un objektif degerlendirmesiyle, "bastonsuz son on yila" girmek üzereyiz. Türkçesi yaslaniyoruz. Bu teshisin fiziksel bir görünümün dogrulanmasi, ya da düsünsel bir irdelemenin pratikteki açmazi olarak kabullenilmesi -hiç kusku yok ki- deger yargilarinizla dogrudan baglantilidir. Ömür, ne kadar yasandigiyla ölçülebildigi gibi, yasanilana neler sigdirildigiyla da anlamlandirilabilir. Bilirsiniz, subat ayi cemrenin yolculuga basladigi aydir ayni zamanda. Ilk olarak havaya (19-20 Subat), ikinci olarak suya (26-27 Subat) üçüncü olarak da ( 5-6 Mart) topraga düstügüne inanilir. Bilimsel olarak isinma siralamasi toprak-hava-su seklindedir. Bence mesele siralamada degildir. Mesele, cemrenin yüreginize düsüp düsmedigindedir.