TÜKENDİ
Abdullah Riza Ergüven, Yunus Emre'de büyük ustamizin siir ve düsünce dünyasina ulasmaya çalisir. Özgün yorumlari, bilimsel çalismalariyla Ergüven, yazinimiza Yunus'u yeniden kazandimistir. XIII. yüzyil Anadolu'sunun kargasik ortaminda yetisen Yunus, XV. yüzyilin Fransiz ozani Villon'la karsilastirilir, Türk yazininda ilk olarak. Büyük düsünür ve bilimcilerin görüsleriyle Yunus'un görüsleri oranlanir.Eski çaglardan Yunus Emre'ye , Islam Gizemciligi, Yasamöyküsü bölümlerinden sonra; Yunus'un insanciligi, toplumculugu, evren, tanri, sevi, ben, zaman kavramlari, doga betimlemeleri dile getirilir.(Arka Kapak)Yasadigi toplumda eriyip gitmek söyle dursun, eylemiyle topluma yön vermeye, düsünceleriyle toplumu etkilemeye çalisir Yunus. Baska bir deyisle; çaginin insanlari, olaylari karsisinda Yunus etkin, Villon da edilgendir. Etiyle, kemigiyle, tiniyle yasamin içinde buluruz Yunus'u:Ben Ay'imi yerde gördümNe isterim gökyüzündeBenim yüzüm yerde gerekBana rahmet yerden yagarYoksullugun karsisinda Villon gibi aglayip sizlamak söyle dursun, varlikli olmanin ötesinde iç varsilliga gönerir:Ben bunda geldim bu demGeri ilime gidenSanma ki bunda beniAltina mala geldim(Kitabin Içinden)