Yine hüzzam.… Sarki henüz bitmemisken gelen hesabi ödedi.
Temkinli bir sekilde ayaga kalkti. Edasini karisina yordugu genç kadin masada hâlâ tek basinaydi.
“Afiyet olsun” dedi yavasça. Basiyla nazik bir tesekkür yolladi kadin.
“Kizim, bilir misiniz ki, tavriniz bana rahmetli esimi hatirlatti. Simdi izin verirseniz, bir siirle yâd edeyim aziz hatirasini?”
Ah ki, ah bu meret yine yapti yapacagini. “Oturmaz miydiniz, arkadaslarim henüz gelmedi? Isiklarda yol alsin esiniz. Ismi neydi?”
Masaya iyice yaklasti ama oturmadi. Kizin arkasindaki duvarda eskilerden kalabalik bir grubun fotografi asiliydi. Vali Bey gözlerini resmin en önünde oturan genç kadina sabitleyip, gür oldugunu belli etmekten sakindigi bir sesle siire basladi.
“Ben ki bitmez saniyordum bu hayatin sevki
-Etme Nesrin bana zehir etme su bir dem zevki!”
(...)
Tevfik Fikret’in, “Nesrin” adli siirinden…
“Yasamin içinden süzülüp gelen anlatilara duydugumuz özlemin arttigi su günlerde, bir ilk kitap olan ‘yine hüzzam’ insanin hallerini ve olasi hallerini yalin-derin bir dille anlatiyor.
Yazar S. Didem Keremoglu, bir olguya birden çok bakma-görme biçiminin olacagini isaretliyor öykülerinde. Gerçegin olasiliklarla donanmis oldugunu okura sezdiren yazarin ayrica bize kazandirdigi ‘sasirma yetisi’ ise hemen her seye deger…”
- Aydin Simsek
Temkinli bir sekilde ayaga kalkti. Edasini karisina yordugu genç kadin masada hâlâ tek basinaydi.
“Afiyet olsun” dedi yavasça. Basiyla nazik bir tesekkür yolladi kadin.
“Kizim, bilir misiniz ki, tavriniz bana rahmetli esimi hatirlatti. Simdi izin verirseniz, bir siirle yâd edeyim aziz hatirasini?”
Ah ki, ah bu meret yine yapti yapacagini. “Oturmaz miydiniz, arkadaslarim henüz gelmedi? Isiklarda yol alsin esiniz. Ismi neydi?”
Masaya iyice yaklasti ama oturmadi. Kizin arkasindaki duvarda eskilerden kalabalik bir grubun fotografi asiliydi. Vali Bey gözlerini resmin en önünde oturan genç kadina sabitleyip, gür oldugunu belli etmekten sakindigi bir sesle siire basladi.
“Ben ki bitmez saniyordum bu hayatin sevki
-Etme Nesrin bana zehir etme su bir dem zevki!”
(...)
Tevfik Fikret’in, “Nesrin” adli siirinden…
“Yasamin içinden süzülüp gelen anlatilara duydugumuz özlemin arttigi su günlerde, bir ilk kitap olan ‘yine hüzzam’ insanin hallerini ve olasi hallerini yalin-derin bir dille anlatiyor.
Yazar S. Didem Keremoglu, bir olguya birden çok bakma-görme biçiminin olacagini isaretliyor öykülerinde. Gerçegin olasiliklarla donanmis oldugunu okura sezdiren yazarin ayrica bize kazandirdigi ‘sasirma yetisi’ ise hemen her seye deger…”
- Aydin Simsek