TÜKENDİ
1975, Izmir dogumluyum. Askin sehridir Izmir. Hayata asik olanlarin, insana, dogaya, nefes almaya asik olanlarin. Sohbeti, komsulugu, dostlugu sevenlerin sehri. Yaz aksamlari sahillere yigilip, çimenlerin üzerinde hayati paylasanlarin sehridir. Konusmasa duramayanlarin, anlattikça çogalanlarin, tanidik tanimadik herkese gülümseyerek selam verenlerin, çocuklugunu çocuk gibi, gençligini dolu dizgin, yetiskinligini insan gibi, yasliligini adam gibi yasayabilenlerin sehridir Izmir. Kursuni bir aksam üstü, gri bir örtü gibi gümüs rengi parildayan denizin üzerinde, cennetin aralik kapisindan kaçmis bembeyaz gövdesiyle martilar, çiglik çigliga sarkilar söylerken dogdu içimde bir kadin. Izmir gibi yasamak için büyüdü ve gördüklerini yazmak için çildirdi. Yasadikça yazdi, yazdikça yasadi. Çogaldi, dagildi, birlesti ve sonunda bir kitabin sayfalarina sizdi. Istedigi oldu, sizlerle paylasti içindekileri, iki iyi dost gibi, sicacik kahvelerini yudumlarken fisildasan.