Yeni Türk Sinemasında Biçem

Sanat tarihinin tüm dönemlerinde sanatçilarin içeriklerini en etkili sekilde nasil aktaracaklarini arastirdiklari denemeler ve bu denemeler sonrasinda ortaya çikarilan ve çogu zaman kaliplasan çesitli biçem anlayislari söz konusudur. Bununla beraber, kaliplasan biçem anlayislarinin disina çikarak farkli biçem arayislari ortaya koyan pek çok sanatçidan da söz edebiliriz. Sanat, yaratici bir eylem olarak asla biçemle ilgili kaliplara sigmamakta ve kurallara boyun egmemektedir. Yasamin sürekli devinim içinde olmasi gibi biçem de degisir ve degismelidir. Biçemin sabit kalmasi sanatin durmasi anlamina gelecektir. Bu noktada sanat var oldugu sürece karsilasilacak bir gerilimden söz edebiliriz. Bahsedilen gerilim, toplumsal degisim, varolan kaliplarin asilmasi, yeni ifade unsurlarinin gelistirilmesi; yani biçemdeki degisimle ilgilidir.
Elinizdeki bu kaynak Yeni Türk Sinemasi’nin ifade unsurlari ve biçemle ilgili ugras ve çabalarini ortaya koyarken bir yandan da mevcut biçemleri asabilmek için yönetmenlerinin yasadiklari gerilime isik tutmaktadir. Degisen dünya ve Türkiye’de karsilasilan yeni toplumsal kosullar, anlatilacak yeni konulara olanak tanimis ve bu yeni konulari eski biçemle ifade etmek zorlasmistir. Yönetmenlerin yasadiklari gerilimde bu durum baslica etkendir. Ayrica biçemin toplumsal alanda özneleri etkileyen pek çok degisken ile iliskisi de bu dogrultuda çalismada sizlere sunulmaktadir. Bu baglamda sinema sanatinin ruhunun anlasilmasi, karsilasilan eserlerin yorumlanmasi ve yeni eserler için yeni konumlanma noktalari yaratmak adina önemli bir kaynakolacagini düsündügüm Yeni Türk Sinemasinda Biçem, akici dili ve farkli bakis açisiyla sinemaya sizlerin de baska bir pencereden bakmasini saglayacaktir. Selçuk ULUTAS