TÜKENDİ
“Orada, yukarida. O, çok uzak yerde. Yildizlar, bulutlarinda gerisinde, tanriyi hayal ettigimiz yerdeydi. Bulutlarin arkasinda yildizlarin asili durmasi, onlari görmesem de var olduklarini bilmek bana huzur veriyordu. Elbiselerimi çikartmadan yataga girdim. Yorgani vücuduma dogru çektigimde yorgana sinen tenimin kokusu bana yabanci geldi. Tipki sesim ve pencereye yansiyan yüzüm gibi. Insanin kendi sesi kendisine yabanci geliyordu, kokusunu ise alamiyordu. Çogu zaman içimde olanlari, aklimdan geçebilecekleri de bilmiyordum. En çok yabanci oldugum yoksa yine kendim miydim?”