TÜKENDİ
Siir, nazimin nabiz tutusu, nesrin gipta edisisin.Yerlerin göklerin ahengine diyeceklerimin rengârenk dizilisisin. Sende uslanir çirpinan hislerim; vazgeçislerim, geçemeyislerim.Sözcüklerinle sen zihnimden kayarsin, yildizlar denize düser, yakamoz olur sana harcanmis nefesim. Sen ki içeriden açilan kalp kapimin bacadan girenisin; kusat beni. Sözcükler sende onurlanir, sende nurlanir katran karasi kaderim.Çirpindikça kelimelerine bulansam, bu senfoni son nefesime dek kalbimin kafesinde çinlasa, hiç susmasa… Bir melodi alsa basini gitse, yaninda beni de götürse.Bil ki senin üfledigin isil isil sözcüklerin elindedir örselenmis kalp defterim.