TÜKENDİ
Hüzün istasyonu, Istanbul’a Kirk Satir ve su an elinizde tutmus oldugunuz Yasagina Yaslandim’a... ... Hiçbirseyin ilaci degilmis zaman Törpülendikçe döküldüm Döküldükçe dagildim diyen Veysel Bogatepe’ye... Alacakaranliga pusu kurmus kör baykuslar, pinekledikleri körpe dallardan havalandilar. Karanlik; kanat kanat çirpinislarini eritti. Kar yagarken önce en yüksekte yer tutar kendine ve yagabildigi sürece ne kadar kalir bilinmez ama eteklere, düze inip günisigiyla bulustugunda çay olur dereye karisir, irmak olur nehire, nehir de denize ulastiginda siir olur tipki iki kar tanesi gibi... Biri zirvede buz, digeri deryada bir damla. Aslolan siirdir tipki sevdalar gibi. Zaten emegi terden, sevdayi gönülden veren sairler degil midir? Kalemine, emegine ve yüregine saglik sevgili kardesim Veysel Bogatepe... Nihat NIKEREL - (Arka Kapak’tan)