TÜKENDİ
Bugün biraz öfkelendigim, ancak pek tatsiz diyemeyecegim bir olay yasadim, deniz kiyisinda tatli ve küçük seker bir kiz gelir, saatlerce ugrasip özenerek kurdugunuz, etrafini hendekler, hayalî timsah ve okçularla doldurdugunuz, hayallerinizin siginagina dönüsmüs kumdan kaleyi bozar yanlislikla, kazayla. Öyle sevimli, içten ve masum bir gülüsü vardir ki, gözünüze o an öyle seker gibi kirilgan görünür ki o kizcagiz, hiçbir sey yapamazsiniz, fazla seker yemekten dökülmeye yüz tutmus dislerinizi sikarsiniz, karsinizda dikilen bu masum, zarif, tertemiz melegi kirmakla, emegin heba olusuna, hayallerin eriyisine karsi isyan arasinda hizla, kararsizca çarpar küçücük yüreginiz. Aglamak, gülmek ya da öfkelenmek, esrimek, o an tüm bu insani tepkiler yok olur. Öylece durur ve bakarsiniz sadece. Bakarsiniz, gözlerdeki tanidik, sizinkine benzeyen çocuksu kirilganliga. Izlersiniz, tek tek ve acimasizca düsen zamanin kum tanelerini.Noyan AKATLI