TÜKENDİ
Damlayan su, yerinden ayrilmak istemeyen günes, gölgesi uzaklarda yürüyen bulut, kokusu çabucak geçen minik çiçek; belli ki bir yaz daha böyle sürecek... Güz bunu duydu, güzün bir kulagi yazdaydi ve kis bunu hissetti, kisin bir ayagi güzdeydi, bahar bunu gördü, çünkü baharin iki gözü de kistaydi... Yaz umursamazdir, günler ve aylar boyu uzayandir yaz yapraklarla selam gönderir, çaylarda serinlik verir; olmayan her sey olagandir, büyük bir bulutta kuslar saklanir... Yazin hüküm süren tüm güzellikler bir bahar yagmuruyla gelirler: Maviliklere serilmis gökkusagi, dallardan düsen damlalar ve çimlere uzanmis, her yana uzamis saçlarinda papatyalar yeseren mutlu yüz; hayat yagmurla gelir... Bir baharda gelir mutlu düsünceler, kaynayan sevgilerle dolu bakislar, her sabah uyanmanin hayati daha da güzel yaptigi mayislar ve baharla gelir çiçeklerle dolu uykular... Yerler islak, gökkusagi sürekli canlanan renklerle parlak, gögü seyreden bakislar heyecanli... Ufak bir el yana kaydi, bulutlar tuhaf bir sekilde takildi, ele bir çiçek kondu, kollarina kadar kökleri uzadi durdu, günün düstügü yüzünde bir tebessümle ve asil güzel çiçek yanaklarindaki kizariklikla hayat buldu...