Yorgunlugum biçak sirtina yaslanmis gibi agir. Kazanmak için çalistigim ev, araba ve en güzel yatak bile yetmiyor çaresiz bekleyisime.Yillarca biriktirdiklerim öylece yerinde bense her gün kaybediyorum ve yalnizligima gömülüyorum deniz kenari bir sahil evinde. Radyo bile eskiyi çalmiyor artik ve eskiyince beden ruh çekilmek istiyor gidecegi yere.Esimi geçen yil solunum yetmezliginden kaybettim.Doktorlar öyle diyor ama soluyacak bu kadar hava varken ne gerek var ölümü bir sebep olarak belirtmeye...