TÜKENDİ
“Yalnizlarin Kisi” eserinin baskahramanlari da herkesten uzak, neredeyse kimselerin ugramadigi bir göl kenarinda, tahta bir kulübede oturmaktadirlar. Yalnizligi kendine ilke edinmis ve kendini kitap yazmaya adamis dedesini sürekli görmekten bikan ve usanan öksüz küçük Baçana, bütün gayretlerine ragmen onu büyüten dedesinin iç dünyasina girmeyi basaramamaktadir.
Böyle bir sikici hayatta kendini çok yalniz hisseden Baçana’nin yardimina, günes misali güzeller güzeli bir kiz yetisir yetismesine ama hayat her zaman Amerikan filmlerinde oldugu gibi mutlu sonla bitmez. O yine yalniz basina, gökyüzü ile vatani arasinda, dedesinden yadigâr kalan kulübesinde, tek geçim kaynagi olan gölün kenarinda yasamaya devam eder. Hikâyede dede ve torununun geçimlerini balik tutarak geçiriyor olmalari kesinlikle tesadüf degildir. Malumunuz avcilik yapmak ve balik tutmak, yalniz kalmak, insanin kendi iç derinliklerine yaptigi bir yolculuga benzer.
Böyle bir sikici hayatta kendini çok yalniz hisseden Baçana’nin yardimina, günes misali güzeller güzeli bir kiz yetisir yetismesine ama hayat her zaman Amerikan filmlerinde oldugu gibi mutlu sonla bitmez. O yine yalniz basina, gökyüzü ile vatani arasinda, dedesinden yadigâr kalan kulübesinde, tek geçim kaynagi olan gölün kenarinda yasamaya devam eder. Hikâyede dede ve torununun geçimlerini balik tutarak geçiriyor olmalari kesinlikle tesadüf degildir. Malumunuz avcilik yapmak ve balik tutmak, yalniz kalmak, insanin kendi iç derinliklerine yaptigi bir yolculuga benzer.