Yalnız Taşlar Ağlamıyor Burda

N.A. Nekrasov XIX. yy. Rus siirinin dingin atmosferine taze bir soluk, diri bir kan getiren ve gerçek anlamda putlari ve tabulari yikan sair olarak ortaya çikmistir. Puskin ve Lermontov gelenegine bagli kalmakla birlikte, gelenegin öykünmecisi ve bilinen bir siir kimliginin damgasini tasiyan silik bir sair olmaya karsi direnmisti. Edebiyatta gelenegi izleme adina yasanan kisirdöngünün kaliplarini kirarak, siirde öz-biçim dengesini saglayarak emegin siirini yaratmistir. Nekrasov, Rus toplumunu sair duyarliligiyla irdelemis, ama kendi gerçekligi içinde kavramistir. Yarattigi kimi destan tipleri, onun gelecege iliskin düslerinin tasiyicisi olarak karsimiza çikarlar.