TÜKENDİ
Hayata dair… Öyle baglanmisiz ki aliskanliklarimiza, etrafimiza ördügü duvarlarin içinde bir gün siyrilip gitmek isterken, öbür gün kaliyoruz. Sivalari dökülse de alistiklarimizin, eskiyip gitsek de bir masa altinda çaktirmadan, zamanin masaya yumrugunu vurup döktügü kalintilardan bir hayat kurma ugrasinin içinde unutup gidiyoruz kendimizi. Oysa biraz bilgi ve mantik yeterli degil mi, köklü ve kalici degisiklikler ortaya koyacak kadar asama kaydetme cesaretini göstermeye?
Mantigim hiç de zor degil derken, aliskanliklara olan sadakat duygusu hiç de hosgörülü ve sabirli davranmiyor. Ipini koparip gitmek kadar tatli bir özgürlükken çekip gitmek, aksam evine dönen bir kuzu gibi vazgeçemiyorsun aliskanliklarindan. Bagimlilik yaratmis asiri bir evcillik hali gibi sanki. Zamanin kirip döktügü çatirti seslerine aldirmadan, talihsiz bir kabullenmisligin içinde sürüklenip giderken buluyorum kendimi bazen. Bu sürüklenme, hayatin bende soguk dus etkisi yaratan olumsuz sürprizler zincirine kadar devam ediyor ve öyle bir halkada takiliyor ki, kesif yeniden basliyor...
Mantigim hiç de zor degil derken, aliskanliklara olan sadakat duygusu hiç de hosgörülü ve sabirli davranmiyor. Ipini koparip gitmek kadar tatli bir özgürlükken çekip gitmek, aksam evine dönen bir kuzu gibi vazgeçemiyorsun aliskanliklarindan. Bagimlilik yaratmis asiri bir evcillik hali gibi sanki. Zamanin kirip döktügü çatirti seslerine aldirmadan, talihsiz bir kabullenmisligin içinde sürüklenip giderken buluyorum kendimi bazen. Bu sürüklenme, hayatin bende soguk dus etkisi yaratan olumsuz sürprizler zincirine kadar devam ediyor ve öyle bir halkada takiliyor ki, kesif yeniden basliyor...