TÜKENDİ
Isigi sönerken gününMevsimsiz göçer askTohum acemice çatlarBüyümenin ugultusu döner salyangozdaGüneye salinirken köklerinKuzeyde budaklanirsinIki kitanin ucu dudaklarim olurMavi gövdenden öpmek isterim.Yalnizlik kopan kaya gibiDüser ses organlarimaSehri enkaza çeviririmAma kusbaza kimse kizamaz;Istanbul bilir bunuBu bozguna ugramis mesafelerBu çakirkeyif havaIstanbul bilir bunuDudaklarimi terk ettigimdendir.