Xvi. Yüzyıl Alman Seyahatnamelerine Göre Akdeniz

Akdeniz, çesitli kültürlerin, genisçe bir alanda, hem bulustugu hem de ayrildigi bir cografya, ayni zamanda bu kültürlerin ortaklasa tarih olusturdugu bir sahnedir. Akdeniz, denizler, karalar, nehirler, göller ve daglar kadar, diller, dinler, kültürler ve degerlerin iç içe yasadigi bir besiktir. Bu zenginlik göz önünde bulunduruldugunda, Akdeniz Dünyasi daha arastirilacak pek çok alani ile önümüzde durmakta, adeta kazdikça yeni eserler veren bir arkeoloji sahasina benzemektedir. Fernand Braudel, Akdeniz’in, üzüm baglari ve zeytinlik manzaralarindan daha fazlasi oldugunu söyler. Burasi insanin ortaya çiktigi cografyadir. Bu çalismada Akdeniz dünyasinin öne çikan dönemlerinden 16. Yüzyil’da, Akdeniz’de çesitli nedenlerle seyahat etmis olan Almanlarin yazmis oldugu seyahatnamelere göre Akdeniz’in anlatimi sergilenmeye çalisilmistir. Geçmis dönemleri, o devirde yasamis insanlarin gözleriyle görebilme imkanini saglayan seyahatnameler, elçilik günlükleri ve benzer metinler tarih arastirmalarinin klasik kaynaklari arasinda kabul edilmislerdir. Dolayisiyla seyahatnameler çesitli yönleriyle inceleme konusu yapilmaya ve tarih arastirmalarina kaynaklik etmeye devam etmektedir.