“... Yanan bir sehrin resmini çizdim. Nagasaki belki, belki bir Vietnam sehri, belki de bir gün onlarin nefretlerine hedef olacak bir baska sehir, dünyanin baska yerlerinde bir sehir. Sehrin üstüne atom bombalari atan, yangin bombalari atan, patlayici bombalar atan, guava bombalari atan insanlar çizdim. Evet, gelecegi çizdim, çünkü bütün düsmanlarini bombalamaya yemin etmisler, bütün düsmanlarini, ne olurlarsa olsunlar - baris isteyen, daha iyi bir hayat isteyen, sivil, asker, bütün insanlari...“ Edita Morris, bu kitabinda, Nagasaki’ye atilan atom bombasindan yanan bir Japon delikanlisiyla, Vietnam’da napalmden yanmis genç bir genç kiz arasindaki, mektuplarla baslayan arkadasligi anlatiyor. (Arka Kapak)