Giderek, her türlü güzelliginin azaldigindan yakindigimiz yasli Dünyamizda hâlâ tutunacak güçlü dallarin, uzanan sicak dost ellerin bulunduguna inananlara katilindiginin kaniti olsun diye yazilanlar: Yürek dolusu inançla yapilan her seyin amacina mutlak ulasacagindan süphesi olmayanlara armagan olsun… Bu inanci tasidigini bildigim –hayatta itici güçlerim- iki kisi: Babam ve Annem. Satirlarimi bir yerlere ulastirmaya çalistigim ilk yillarda: “Sevgili Babamin anisina ve Sevgili Anneme.” demistim. Onlarin inançlarini gerçeklestirdigim bugün maalesef: ”Sevgili Babamin ve Sevgili Annemin anisina.” diyorum. Affet Anne!...