Baliklarin hafizasi olmazmis, o yüzden terk ettim seni sevgilim Ve o boslukta cinnet geçirdim, delirmeye sevdali ideal bir suçla Zaaflarim fetisist Zaaflarim zaafli Kusurlarim, hayatimda degismeyen tek kurtarici Boslukta gözyasimi kaybettim, o yüzden terk ettim seni sevgilim Tipki Eminönü’ndeki balikçi teknelerinde hafizasi sömürülen bir dükkân üslubuyla Cihangir’de dolasirdim, elinde bir çiçek Gözüme inecek bir yumrugun sevdali katliami Hiç bilmedigim bir kahvede yüksek sesli nedenler karalayip, “Neden, neden, neden, neden!“ diye bagirip, elimdeki jiletle farkindaligi, ani bir refleksle de duyarsizligi parçaladim. Dostoyevski bunlari duysa çok üzülür.(Tanitim Bülteninden)