“Benle, Karadeniz arasinda güçlü bir bag var. En firtinali günlerde bile denize açilirim. Bir çok balikçi arkadas öyle günlerde evinden dahi çikmaz. Kendimce baligimi avlar, geriye dönerim. Karadeniz hirçindir, hirçindir ama bir ana gibi kollarini bana açar. Bazen ölmüs anam beni denizin içinde kucakliyor gibi hissederim. Dini bayramlarda bile bakarim, teknemle denize açilmisim. Bu deniz beni her zaman kucaklar, bagrina basar usagim.” Ali Abi benimle konusuyor, bir gözüyle denizi izliyordu.“Karadeniz beni de çok etkiliyor, denizin üzerindeyken her sey kafamdan siliniyor.” Ali Abi devam etti:“Benim fikrim odur ki, Karadeniz sevdigi kisileri buraya çekiyor usagim.”