TÜKENDİ
"Bir Türk zabiti aglar mi hiç?" Bu sözden sonra Hasan irkildi ve Komutan oldugunu anladi. Sarildilar. Hasan esas durusa geçip söyle dedi: "Tegmen Hasan emir ve görüslerinize hazirdir, Komutan'im!" "Tegmen degil, Havan Hasan,,." Yeniden sarildilar birbirlerine. Çevrelerine bakindilar. Hasan'in aklina birden Suzan geldi. Sonra da mektup. Açip okumaya basladi. Aglamak istedi ancak aglayamadi çünkü aglamak hakkini kullanmisti çoktan. "Neden aglamak istedi ki?" Çünkü Suzan veremden ölmüstü. Bu konuda baska seyler demek istemem, Sagdiç. Suzan kurtulamamis ancak vatan kurtulmustu. Hem içresindeki o ates-i suzan ile Suzan hep yanindaydi Hasan'in. Degil mi, Sagdiç? Neyse, sözü kisa ve özü uzun tutalim. Zaten epeycene konustuk. Seni, umut ve muhabbetle gözlerinden öperim, kolay ve rastgele Sagdiç... Haydi hayirlisi. . .