Varlık Ve İmkan Aristoteles'ten İbn Sina'ya İmkanın Tarihi

Islâm felsefesinin mahiyetini ve muhtevasini dogru bir sekilde anlayip düsünce tarihi içinde isgal ettigi yeri nesnel ölçütlerle tespit etmenin en verimli yollarindan birisi, özgünlük-taklit ikileminin baskisindan kurtularak, bu felsefî gelenegin kilit kavramlari hakkinda mukayeseli çalismalar yapmaktir. Gerek Islâm felsefesinin kendi içindeki farkli yaklasimlar ve gerekse felsefî gelenekle Islâm düsüncesinin diger boyutlari arasinda kavramsal düzeyde yapilacak mukayeseli çalismalar, sadece Islâm felsefesi gelenegini degil, bir bütün olarak Islâm düsüncesini dogru bir sekilde anlama yolunda bize genis imkânlar sunacaktir.Varlik ve Imkân, bu hedef dogrultusunda, felsefî terminolojiye Aristoteles tarafindan kazandirilan imkânin, Ibn Sînâ’ya uzanan süreçte metafizigin temel bir kavrami haline gelis serüveninin izlerini sürmeyi amaçliyor. Ibn Sînâ’ya kadar bir mantik terimi olma özelligi ön planda olan imkân, Ibn Sînâ tarafindan sudûrdan hudûsa, varlik-mahiyet ayirimindan birlik-çokluk ikilemine, kötülükten bilkuvvelige kadar metafizigin en temel kavramlariyla yakindan iliskili bir konuma yükseltilmistir. Ibn Sînâ’nin Islâm felsefesi gelenegindeki merkezî ve etkili yeri, ayni zamanda imkâni da bu gelenegi anlamanin anahtarlarindan biri haline getirmektedir.