TÜKENDİ
Eve geldim. Karanliktayim. Hüzün kokuyor odalar, salon, mutfak ve digerleri. Ortasinda büyük oglanin resminin bulundugu içi fosforlu duvar saati gözlerimi aliyor. Içim burkuluyor. Artik aglayabilirim. Çünkü yalnizim. Çok geçmeden hiçkiriklarla kesiliyor boguk nefesim. Bilgisayari açmak ile açmamak arasinda gidip geliyorum.