Uzun Bir Yolculuğun Bittiği Yer

“Bazen sislere gömülen, bazen de tipiyle uguldayan ova, Palandöken’in devasa hayaleti, agirlasan toprak, agaran tepeler, agaran düzlükler, hastalarin iniltisi, Nizamettin’in oradan oraya kosusturan silueti, hayvanlarla peksimetlerini paylasanlar, henüz ölmüs, amele mangalarinin gömmesi için sosenin kiyisina birakilmis, çarigi, kaputu yagmalanmis, agizlari, gözleri açik kalmis erler; atistiran kar, tipiye dönen kar, kagnilarin ezgisi, moraran ayaklar, bacaklar, günden güne yakinlasan gökyüzü, beyaz, beyaz, beyaz…”Hüsnü Arkan’in Uzun Bir Yolculugun Bittigi Yer’i, baytar yüzbasi olarak katildigi Sarikamis Muharebesi’nde Ruslara esir düsen ve Rusya’da geçirdigi uzun yillardan sonra, dogdugu Istanbul’a 12 Eylül 1980 darbesini önceleyen günlerde, yasi yüzü askin bir “Büyükdede” olarak dönen Abdülhalim Bey’in hikâyesi. Arkan, dört kusagi içine alan romaninda 12 Eylül 1980 öncesinin gerilimli ortamini ustalikla yansitiyor.