“Bu zehir, filozoflarin degil, sairlerindir, -ne beter bir sey- a-Dieus Levinas,I'm honour'd Mr. DerridaI'm honour'd Mrs. DallowayNe büyük bir mutluluk sizinle karsilasmak bir Istanbul'da! S'il vous plait! Andante!Sizin degil amaBu zehir sairlerindir, bu koyu kivamli surup benimle tanistirirBu yaz Uluirmak'ta, bu eski ahi köyündebütün kayisi agaçlari kuruduysa bu ayrinti bu siirde mutlaka bir yer bulacaktirÇünkü ates ve toprak, su ve havadir, öldürülmüs bir yalvaç, kesik basiylaNeyse gögün sakladigi benden artik, daha açik, artik her sey daha bir saçmadir”