TÜKENDİ
Bilmezsin bu üvey sehirleri sen,Karanliginda bogar umudu.Bir su damlasina susamis gibiDudagimda, dudaginin izi kurudu. Kendime sakladim sen gidinceYoklugun zehirliyor beni bilmesen deTütecek kadar sevmeli insanAlevler sönse de dumani üstünde Bir tutam kül koydum avuçlarina.Sen onlari yine de sakla.Çarsaflara doladim kokunu,Sen ne olur el sularinda yikanma.