Bütün kapilarina kilit vurarak kaçiyorum bu sehirden. Tek tek atese veriyorum bütün sokaklarini. Gecenin zifiri karanliginda benzin döktügüm sehrin bütün caddelerini atesliyorum. Bir aydinlik kapliyor tüm karanlik günahlari. Enselerinden tutup isiga tutuyorum gece günahlarina bulasan yüzleri. Sipir sipir gözyaslari içinde terk ediyorum bu sehri.”
UMUT POSTASI’nda; Tokyo, teknolojinin canliligina karsi insanlarinin ruhsuzlugu; Kiev, ahlaki degerlerin yozlasmisligi; Almanya ve Fransa, uzun soluklu bir maratoncunun yorgunlugu; Bosna-Hersek, insanin içine akan tatli hüznü; Kirim, mahzunlugu ve Bulgaristan ise Ortak Birligin kiyisindaki siginti durusu okuyucuya postalaniyor.
Ezcümle; Kâbe’de Ask, Kudüs’te Hüzün’den sonra dünya cografyasindan Umut toplamaya çalisiliyor bu mektuplarda.
Keyifli okumalar…