TÜKENDİ
Osmanli’nin dinî ve kültürel tarihinin tesekkülünde Halvetiyye ana tarikati bütün alt kollariyla müessir bir role sahiptir. Halvetiyye’de orta kol addedilen Ahmediyye yolundan XVI. asirda Istanbul’da zuhur eden Ramazâniyye tarikati Hz. Pîr Ramazan Mahfî’nin (ö. 1025/1616) yetistirdigi halifeler vasitasiyla Istanbul’dan Bursa’ya, Bursa’dan Kirim’a ve Edirne’ye, Edirne’den Rumeli cografyasinin her bir tarafina intisar etmis, Ramazâniyye’den ortaya çikan Buhûriyye, Cihangîriyye, Cerrâhiyye, Sinobiyye, Raûfiyye ve Hayâtiyye kollari, müessesevî açidan Osmanli tasavvuf tarihinin mühim unsurlari olmuslardir. Elinizdeki eser, günümüzde hayatiyetini hâlihazirda Balkanlar’da devam ettiren Halvetiyye’nin Ramazâniyye kolu hakkinda yapilan ilk akademik çalisma hüviyetindedir. Tarihî ve kültürel açidan Halvetiyye ve Ramazâniyye’nin müstakil bölümler halinde ele alindigi kitabin son bölümünde bir Halvetî-Ramazânî mürsidinin hayati detaylariyla incelenmistir: Köstendilli Ali Alâeddin el-Halvetî (ö. 1143/1730) genelde tarikatlar tarihinde, özelde Ramazâniyye tarihinde hayatta iken üç pîr yetistirmis yegâne mutasavvif olup Hüseyin Vassâf tarafindan “O ne dâire-i feyz idi ki, pîrler yetistirdi” seklinde methedilmistir.