TÜKENDİ
Mehmet- Ölüm Peki, ölümün kesinligi karsisinda yasam anlamsizlasmiyor mu sizce de?Profesör- Her sonlu sey karsitiyla sinirlidir. Kuru yasla, soguk sicakla, yasam da ölümle sinirlidir. Sen ölümün, yasami anlamsizlastirdigini düsünüyorsun. Oysa ölüm olmasaydi, yasam, gerçek anlamda yasam olur muydu?Mehmet- (Profesörün sorusunu sanki duymamistir. Kendisiyle konusur gibidir.) Yasam ölümle sinirli ve her yasam er ya da geç bu sona variyor. (Profesöre döner.) O zaman yasamin amaci ölüm müdür?Profesör- "Her son, amaç degildir," der Nietzsche. Bundan bizim anlayacagimiz ise sudur: Yasamin da sonu, gerçekte amaci degildir onun. Ama zorunlu olarak her yasam kendi ölümüne ulasir. Mehmet- Peki öyleyse amaç nedir? Yasamanin hiçbir amaci yoksa hayata nasil anlam katilabilir?Profesör- Amacini sen kendin koyacaksin.Mehmet- Tipki anlami kendimin koydugu gibi, öyle mi?Profesör- Evet, onun gibi…