Türk edebiyati, Cumhuriyet döneminde Yenilesme veya Batililasma diye adlandirilan sürecin etkileriyle iç içe yolculugunu sürdürür. Bu sürecin baslangicindaki medeniyet krizinin dogurdugu sonuçlar, en yerlesik edebî ifade vasitasi siirde yankisini daima bulur. Yerlesik siir kültürüne, yeni veya Batili anlayis bir çatisma zemini getirir. Söz konusu zemin Türk siirinin kendi gelenegiyle iliskisini her dönem için canli tutmakla kalmamis, onu varlik ifadesi olarak da öne çikartmistir. Ideal bir gelenek arayisi veya gelenekle baglarin tümüyle kesildigi iddialari çatismanin temelidir. Dolayisiyla algilara göre belirlenmis durus noktalari, gelenek konusunu çok karisik bir duruma sokmustur. Türk Siirinde Gelenek adli bu çalismanin söz konusu karisikligi bir nebze de olsa giderecegini umuyoruz.