Törenin Kara Gölgesi

"...Davut sustu. Hirsini içine hapsedercesine derin bir nefes çekti. Khalil'in söylediklerini gayet iyi anliyordu aslinda, Ama yine de bu gidisata sessiz kalabilmeyi yediremiyordu kendisine. Bütün dinlere, inançlara saygiliydi o. Sahiden de kim, neye inaniyorsa inansin dogru dürüst inanan kimselerin ibadetlerine son derece saygili oldugunu her firsatta söylüyordu. Ancak, piyasadaki din ögretisine ve kutsal kitaplarin yanlis tercümesine ve hatta yanlis icrasina tahammül edemiyordu. Fakat anlatamiyordu kimselere bunu, o baska. Onca genç kadinin, kizin günahindan sonra cennete yolculuk etmek ha!...Parmaklarinin ucuyla, bir çocugun yanagini oksarcasina dokundu kitaplarin kapaklarina. Onlardan gizil bir sicaklik alircasina içinin isindigini sezinledi. Masanin üzerine yayilmis olan haritaya göz gezdirdi aceleyle. Uçlari kivrilmasin diye köselerine konulmus olan birer pirinç agirlikla sere serpe duran haritaya egildiginde, büroya hafif bir esinti sizdi sanki. Arkasindaki kapinin yavasça aralandigini fark etti. Geriye dönüp dogruldu. Tanri'm, bu olamazdi! Saskin bakislariyla kendisini göz hapsine alan Zöhre'yi görünce küçük dilini yutmus kadar ürktü. Korkusu utanandaydi Davut'un. Hirsizlik yaparken yakalanmisti âdeta, Ne diyecegini bilemez bir hâldeydi. Ilk tepkinin karsi taraftan gelmesini bekleyen bir atmosferde savunmaya hazirlandi."(Tanitim Bülteninden)