Muhammet Çakiral, öykülerinde 21.yüzyilda kaybolmakta olan insan profillerini öne çikariyor. Yazar, anlati teknigiyle, mizah unsurunu nehir öyküler tarzinda ustalikla birlestiriyor. Daha çok, kentlesen insan sinifindan henüz uzak, ama iliskide olan ya da geçis süreciyle birlikte kimlik degistirmeye hazir, biraz ilkel, çok tanidik, naif, sevgi dolu, dogayla bütünlesen toprak ve dag insanlaridir söz konusu.Muhammet Çakiral, kaybolmaya yüz tutan insanlari anlatirken, çogu yerde çok iyi bildigi cografyayi da bu sürece dâhil ediyor.