Tolstoy’un Yasami, yazara büyük hayranlik duyan ve onun yazin yasamini dönemlere ayirma geregi duymadan bütünü ile seven birinden, büyük romanci Romain Rolland’dan ona bir selam. Tolstoy, her dönemde oldugu gibi, on dokuzuncu yüzyil sonrasinda da herkesi eserleriyle birlestiriyor çünkü. Her kesim-den insan onun evrenselliginde birlesiyor, onda ken-dini buluyor. Romain Rolland, Lev Nikolayeviç’in yasamini anlatirken, ona yönelik iddialari da ele aliyor: Tolstoy baskalarinin fikirlerinden etkilendi mi, kriz öncesi ve sonrasi diye iki kategoride degerlendirilebilir mi?..
Tolstoy düsüncenin ayricalikli kisilerine seslenmez, siradan kisilere, iyi niyetli insanlara seslenir. Bizim bilincimizdir. Bizim, biz orta halli insanlarin, düsündügümüzü, kendi içimizde okumaktan korktugumuzu söyler. Gururla dolup tasan bir önder degildir bizim için, insanligin yukarisinda, sanatlarinin ve ariliklarinin tahtinda oturan, magrur dehalardan degildir. Tolstoy –mektuplarinda da kendini bu en güzel, en tatli adla adlandirmaktan hoslanirdi– bizim “kardesimiz”dir.