TÜKENDİ
Sevgili Tinda Ana, ben ve arkadaslarim, mezarinin basucunda günes batarken, Rojbin ablan yerine mor ve mavi menekselerimizle günese durduk. Günes tümüyle batti. Vestan’a karanlik çöktü. Ayrilik vakti gelip çatti ve ben Artos’a dedim ki:
‘Unutma ki Tinda Anadolu halklarinin anasidir.
Tinda Ana’nin gözleri her sabah dogacak
Ve her aksam batacak günestedir.
Tinda Ana’nin dünyasinda karanliga asla yer yoktur.
Günese ne kadar yönelebilirsen yönel.
Lakin bu mezarin üstüne sakin gölgeni birakma!’
‘Unutma ki Tinda Anadolu halklarinin anasidir.
Tinda Ana’nin gözleri her sabah dogacak
Ve her aksam batacak günestedir.
Tinda Ana’nin dünyasinda karanliga asla yer yoktur.
Günese ne kadar yönelebilirsen yönel.
Lakin bu mezarin üstüne sakin gölgeni birakma!’