TÜKENDİ
Tevbe gaybi bilen ve ayiplari örten Allah’a dönüs yapmaktir. Âdem (a.s.) ve sair enbiya nesli için yola girenin baslama noktasi, kazananlarin ana sermayesi, irade ehlinin ilk adimidir. Batildan hakka yönelenlerin dogruluk anahtari, yakinlik arzu edenlerin gayreti, seçkinligin dogus yeridir.
Her insan ya Adem’e (a.s.) ya melege ya seytana uyarak nesebini tashih eder. Günahina tevbe eden insan, insan olmanin geregini yerine getirmekle nesebinin Âdem’e ulastigina dair bir delil ortaya koymustur. Isyan etmekte israr eden insan, nefsinin nesebini seytan üzerine tescil etmistir. Zira seytan isledigi günahtan tevbe etmemistir.
Ser ve hayir Adem’in (a.s.) çamurunda kuvvetli bir macun haline gelmistir. Iki atesten biri insani serden kurtarir: Ya pismanlik atesi veya cehennem atesi! Insanin cevherini seytanin pisliklerinden temizlemek için atesle yakmak zaruridir. Iki atesten hafif olani seçmek insanin elindedir. Seçme imkani elinden alinmadan, mecburi ikametgâhi olan cennet ve cehennem tarafina sevk edilmeden önce bunu yapabilir.