"Attila Jözsef'in siirinde ilk bakista çarpan, içtenligi, hatta kabaligi, dogrudan tavridir. Ayni zamanda kesinligi. Ve gerçek tonu. Sanki o zorlu yasantisinin disindaymis gibi imgelerinin nasil patladiklari hemen fark edilir: Ülkesi tarafindan belirlenmis sefil, göçebe, militan deneyinden çikmistir bu imgeler. Ama, her seyi, kisisel yenilginin mutsuzluk karsisinda bir zafere dönüstügü o yücelige çikartma, övme yetenegi vardir onda. Hep isaret eder ve önceden benimsenmis ilkeler adina olmaktan çok, siirde ulastigi o yücelik adina isaret eder. Ayni zamanda da söyler söyleyecegini."Eugene Guillevic -