TÜKENDİ
Senelerdir kendi kendime okudum, kendi kendime günlük tuttum. Birde ben yazmayi deneyeyim dedim. Bu arada artik unutulmaya yüz tutmus, sevgi, dostluk, yardimseverlik duygularini hatirlatayim dedim. Zaten bu duygular hepimizin içinde var, ama kosusturmaktan, birbirimizle ilgilenecek vakit bulamiyoruz. Bende dedim ki, ara sira da olsa, insanlara yardim edelim, sevdiklerimize zaman ayiralim, sikintili anlarimizda Allaha siginip ondan yardim bekleyelim, her ne olursa olsun Allahtan ümidimizi kesmeyelim. Iyilik de yapiyorsak, kendimiz için, kötülük de yapiyorsak kendimiz için. Dönüp dolasip bize geri dönecektir unutmayalim. Yarin tekrar günes dogacak unutmayalim. Geçmiste yasadigimiz sikintilari unutup, gelecege ümitle bakmaya çalisalim. Baskalarinin degilde kendi sahip olduklarimizla mutlu olmaya çalisalim. Ve de kimseye ön yargili bakmayalim, tanimadan kimseyi yargilamayalim. Birbirimizin düsüncelerine saygi göstermeyi bilelim diyorum. Tüm dünyaya, bütün insanlara sevgiler saygilar. (Tanitim Bülteninden)