TÜKENDİ
Krotin, anilari ve düsüncelerinin akisindan kör olmus, çevresindeki çarptigi insanlari umursamadan oradan uzaklasmaya çalisiyordu. Beyninde hep ayni söz yankilaniyordu:
Lanetlendin Ey Ruh!
Artik ne ölü ne de canli,
Hiçbir dogan bedende bulunamazsin,
Kalbi atan veya kalbi olup atmayan,
Hiçbir bedene giremez,
Bedensiz bir hayalet olarak dolasamazsin.
Ölüler diyarindan canlilarla iletisim kuramaz,
Sevdiklerine ulasamazsin.
Lanetlendin Ey Ruh!
Artik bu dünyada beden edinemezsin!
Içi sevgi, umut, pismanlik, kendine yönelik kizginlik, sevinç ve saskinlikla allak bullakti. Sogukkanliliginin sonkirintilarini kullanarak kendine hâkim oluyor, satodan tamamen uzaklasmadan kendini birakmak istemiyordu. Bir yer ariyordu; haykirabilecegi, aglayip gülebilecegi, kendisine iskence eden anilarla yüzlesip kaderine karar verebilecegi bir yer ariyordu. Ve kafasinda ayni sözcükler dönüp duruyordu:
Lanetlendin Ey Ruh!
Artik bu dünyada beden edinemezsin!
Lanetlendin Ey Ruh!
Artik ne ölü ne de canli,
Hiçbir dogan bedende bulunamazsin,
Kalbi atan veya kalbi olup atmayan,
Hiçbir bedene giremez,
Bedensiz bir hayalet olarak dolasamazsin.
Ölüler diyarindan canlilarla iletisim kuramaz,
Sevdiklerine ulasamazsin.
Lanetlendin Ey Ruh!
Artik bu dünyada beden edinemezsin!
Içi sevgi, umut, pismanlik, kendine yönelik kizginlik, sevinç ve saskinlikla allak bullakti. Sogukkanliliginin sonkirintilarini kullanarak kendine hâkim oluyor, satodan tamamen uzaklasmadan kendini birakmak istemiyordu. Bir yer ariyordu; haykirabilecegi, aglayip gülebilecegi, kendisine iskence eden anilarla yüzlesip kaderine karar verebilecegi bir yer ariyordu. Ve kafasinda ayni sözcükler dönüp duruyordu:
Lanetlendin Ey Ruh!
Artik bu dünyada beden edinemezsin!