Tarih Öğretisi 2 Ortaçağ Tarihi Ciltli

Ortaçag Avrupasi gerçek anlamda karanlik bir çagi ve papazlarin monarsi dönemini yansitir. Islam Dünyasi’nin ve Asya Kitasi’nin aydinligina karsin Ortaçag Avrupasi, düsüncelerinden dolayi filozoflarin ateslerde yakildigi bir barbarlik çagidir. Ortaçag’da krallari bile dize getiren kilise teskilati Avrupa’da çok güçlü görünmekte, dayanilmaz boyutlardaki baskisi ile akilci ve bilimsel çalismalarin karsisinda engel olarak dikilmektedir. Bu çagda bilimsel çalisma adina el üstünde tutulan filozoflar ise genellikle imani esas alan ilahatçilardir. Imani ön plana çikaran bu filozoflar, akla savas açip, akilci filozoflarin düsüncelerini çürütmek için var güçleriyle çalisir görünmekteler. Ortaçag Avrupa’si “Skolastik” felsefenin hüküm sürdügü insan ruhunun, uyduruk sorunlarin kisir tartismalari içinde kendini tükettigi bir dönemdir; bir toplu ignenin ucuna kaç melek sigacagi ya da insan aklinin Ay’da yeri olup olmadigi gibi gülünç tartismalar gibi ruhun ve bir yarginin uzayda yer kaplayip kaplamadigi tarzinda anlamsiz tartismalardir bunlar. Bu tartismalardan sikildiysaniz dünya edebiyatinin en güçlü yazarlarindan Johann Wolfgang von Goethe’nin söylemiyle, “Itiraf et! Dogunun sairleri daha büyüktür, biz Batininkilerden” deyip Ömer Hayyam’dan, Iranli Sadi’den, Hafiz’dan, Firdevsi’den, Ibn Hazm’in “Güvercin gerdanligi”ndan dizeler okuyabilir veya kaval ezgileri esliginde Orta Asya’nin sonsuz bozkirlarinda atli göçebe kültürüne giris yapabilirsiniz.