TÜKENDİ
Hiçligi istiyorsun, hiçligi yasiyorsun; kendi istemine, yasamina sahip olmaktan korkuyorsun. Kendine yaklasirken, ötekilerden uzaklasirsin; ama onlar binbir türlü korku, yasa salarlar içine, onlardan uzaklasmaman, onlarin esaretini ’özgürlük’ olarak benimsemen için. Yürüdügün yol yasam yolu; ama sen ona yabancilastirilarak bir durakta bekletiliyorsun. Kendi duragini yaratacak olan yolu yürümeye çekiniyorsun; kendi yolunu yürüyecek düsünceyi yaratmaman için, yeterince ’gerçek’ asmislar üstüne. Uzun bir tarih var ardinda, kökeni karanliga varan hikâyelerle bezeli, senin deneyim alaninin disinda; deneyim alanini yaratan. ’Tarihin tini’nden yontularak, bilincine eklemlenen bir tini yasiyorsun. Kendi trajedini yasamayi olumsuzluyorsun, ötekilerin dramasini yasamak ugruna... (Tanitim Bülteninden)