Siyah İnci Bir Atın Hayat Öyküsü

Oldukça iyi hatirladigim ilk yer, içinde berrak su birikintisi olan büyük, hos bir çayirdi. Bazi gölge veren agaçlar suyun üzerine egilir, sazlar ve nilüferler derin uçlarda büyürdü. Çitin üzerinden, bir tarafta sürülmüs tarlaya diger tarafta efendimizin yol kenarindaki evinin kapisina bakardik. Çayirlarin tepesinde büyümüs köknar agaçlari, asagisinda ise sarp kayaliklarin kenarindan akan dere bulunuyordu. Yavruyken çimen yiyemedigim için annemin sütüyle beslenirdim. Gündüzleri onunla birlikte kosar, geceleri yanina kivrilirdim. Hava sicak oldugunda, agaçlarin gölgesindeki gölette bekler, soguk oldugunda korunun yakininda sicacik kulübemizde olurduk.