TÜKENDİ
Sevmek en zifir zehridir kalbin. Mutluluk insani hiç hissettirmeden yavas yavas tüketir.Her seferinde sevdiginin gözlerinde görüp ask zannettigin ölümündür aslinda. Hayat seni adim adim sürükler onun gidisine. Ama asla hazirlamaz. Bütün âsiklar gider. Ve bütün kalanlarin ardi yangin yeridir. Ölümün içinde kaybolur ölemez,Acinin içinde darbe alir kanayamazsin. Sevgi her seyin ilacidir deme. Sevgili, her zaman katilidir sevdiginin.Ve sevdan artik seni kurtaramaz hale geldiginde,Hayallerin kabrin olur.Umutlarini toprak niyetine atarlar üzerine.Sizin hiç caniniz yandi mi?Yanmadiysa belki de henüz hiç sevmediniz.Ve hâlâ küsmeden tutunabiliyorsaniz hayata,Korkarim ki yarim kalmis öksüz yetim kalbiniz.Bu kitap asklarini daragacina asan,Canlarini sonsuz bir iskencenin içinde yanmaya atan sevdalilarin hikâyesidir.Yasayan çogu zaman içindeki boslugu adlandiramasa da,Okuyan illâ ki bilir.