Bir ilkyaz günü sabahinda bahçemdeki zerdali agacinin dibindeyim. Gökyüzüne bakarken dalmisim. Gökyüzü kipirtisiz, deniz bir masmavi. Gün isigindan yildizlar görünmüyor. Çevrem, Kedidagi'nin ardinda bitiyor. Hava açik saydam. Göz eriminde yaprak bile kimildamiyor. Oyunu bati ucundan çikan bir bulut kümesi bozuyor. Çünkü pamuk yiginini andiran o bulutlar görünecek biçimde deviniyorlar. Kiyilari yangin, ortasi siskin bulutlarin. Sanki Afrodit çikacak içinden. Afrodit çikmadi ama bulut üçe bölündü.