TÜKENDİ
Karanlik bir gecenin tam ortasinda, gök patlar her yer aydinlanir.Ilk siirin rahime düsmesiyle, son sayfanin kapanmasi arasinda sadece dokuz ay geçer. Dogum biter, sanci geçmez...“seni gördüm düsümdeyine basini çevirdin senden yana.gözlerine bakmak istedimkaçirdim,bugulu okyanusumu.yüzüne uzandimdokunamadim gamzelerine.boynun, kugumsu boynunuzandikça kisaldilar.”***“Gecenin uykusuz bir saatindedolmus bir gözünyildizlara kaçan anindatitrek elinyalnizliga çarpisindailk kez çikan bir sesinboguk tonundadirenen tüm sözcüklerinsessizligindekapanirken koca demir kapilaryirtilmis bir çivi deligindemasal biterask baslar.”