TÜKENDİ
Edebi gelenegimizin son kudretli çaginin “sultanü’s-suara” ünvani ile anilan sairi Osman-zade Ta’ib Ahmed’in devrinde gördügü büyük alakanin, iltifatin yani sira yasadigi azilleri ve nihayetinde hicve düskünlügünün ölümüne sebep olmasi onun hayat öyküsünü ilginç kilmaktadir. Hem bir sair hem bir müderris ve kadi olan bu çok yönlü kisilik gelgitlerle dolu bir ömür yasamistir. Lale Devri’nin iltifatlarinin yani sira kendisine ölümü de tattirmis olmasi tatli ve aci arasindaki fark gibidir. Onun âlim, kadi, müderris gibi Osmanli ilim hayatindaki önemli payeleri doldurabilmek için gerekli donanima sahip yönünün yani sira mizahi, nükteyi ve hicvi de sevmesi kendisine renkli bir kimlik kazandirmistir. Edebi bakimdan da hayatindaki bu derin farklar sezilmektedir. Hicvi seven sair ahlaka dair eserler de kaleme almistir.