Seyyid Ahmed El Bedevi Tarikatı Ve İstanbul'da Bedevilik

Tarikatlar tarihi bakimindan VI-VII / XII-XIII.yüzyillarin ehemmiyeti inkar edilemez .Bugün halen varliklarini sürdürmeye devam eden tarikatlarin çogunun teessüs ettigi asirlardir.’Hirka’ , ‘silsile’ve ‘intisab’ gibi yapilarla , otantizmini olaganüstü bir biçimde korumaya devam eden Abdülkadir Geylani ( 561 / 1166)’ye nisbet edilen Kadirilik ve Seyyid Ahmed er-Rifailik bu yüzyillarda teessüs eden iki önemli tarikattir.Magripli sufilerin istirakleriyle Irak’ta olgunlasan bu tarikat faaliyetine – ki Irak Ekolü olarak nitelendirilmistir- ayni ekolden olmakla birlikte cografyasi farkli olan Bedevilik ilave edilebilir. Piri Seyyid Ahmed el-Bedevi ( 675 / 1276 )’nin vefatindan sonra , çok kisa bir süre içinde Misir’da müesseselesen Ahmediye / Bedeviyye tarikatiyla , diger üçü kadar yayginlik kazanmamis olmakla birlikte yine Misir’da teessüs eden Ibrahim Desuki ( 676 /1277) ‘ye nisbet edilen Desukiyye tarikati , o dönemde , bir manevi yapilanmayi tamamlamislar ve böylelikle tarikatlar tarihinde ‘aktab-i erbaa ‘olarak anilmislardir.Tarikat müesseselesmesinin ilk devirlerinde bu dört tarikatin – bazi müellifler tarafindan – ‘tamamlanmis’ve ‘saglam’ olmayi sembolize eden ‘dörtlü’ olarak isimlendirilmesi de gösterilmistir ki ‘dörtlü kuvvetler birligi’ tesekkül ettirilmistir.